Cechą charakterystyczną transportu żywności i towarów szybko psujących się jest konieczność zapewnienia warunków termicznych przewozu, pozwalających zachować wymagane parametry towaru. Spośród licznych obowiązujących uregulowań prawnych dotyczących dystrybucji produktów spożywczych najszerszym i najbardziej szczegółowym jest „Umowa o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (Konwencja ATP)” podpisana przez Polskę w 1984 roku. Główne zagadnienia określone w ATP dotyczą: maksymalnych temperatur przewozu odpowiednich artykułów spożywczych, podział i klasyfikacje pojazdów stosowanych w transporcie żywności oraz metody badania i oznaczeń tych pojazdów.

Środki transportu zostały podzielone na cztery grupy główne:

Izotermy: wymiana ciepła między przestrzenią załadunkową a otoczeniem jest ograniczona poprzez zastosowanie konstrukcji z materiałów termoizolacyjnych. W zależności o wartości globalnego współczynnika przenikania ciepła [k] rozróżnia się: - zwykłe izotermiczne środki transportu, k≤0,7 W/(m2K) - izotermy z izolacją wzmocnioną, k≤0,4 W/(m2K) Chłodnie: izotermiczne środki transportu wyposażone w urządzenie chłodnicze, pozwalające na wychłodzenie i utrzymanie odpowiedniej temperatury w przestrzeni załadunkowej przy średniej temperaturze otoczenia 30 ^°C. W zależności od zdolności do wychładzania i utrzymania temperatury wnętrza nadwozia chłodniczego, nadaje się odpowiednie klasy.

Lodownie: do obniżenia temperatury w przestrzeni załadunkowej izotermicznego środka transportu, nie używa się mechanicznych ani absorpcyjnych urządzeń chłodniczych tylko takie media jak: lód, płyty eutektyczne itp. Niewątpliwą wadą lodowni jest uzależnienie czasu ich efektywnego działania od źródeł zimna- w przeciwieństwie do chłodni, w których agregaty chłodnicze są zasilane powszechnie dostępnym olejem napędowym lub energią elektryczną.

Ogrzewany izotermiczny środek transportu: konstrukcja wyposażona w urządzenie grzewcze o wydajności pozwalającej nagrzać i utrzymać temperaturę 12 ^°C w przestrzeni załadunkowej przez 12 godzin.

Wg ATP środki transportu powinny być jednoznacznie oznakowane przy pomocy rozpoznawalnych tablic. W praktyce stosuje się tabliczki znamionowe i naklejki na burty z trzyliterowym kodem. Pierwsza litera oznacza rodzaj urządzenia chłodniczego (lub grzewczego):

• C: urządzenie grzewcze
• F: urządzenie chłodnicze
• R: zasobnik zimna

Druga litera określa typ izolacji:

• N: normalna
• R: wzmocniona

Trzecia litera oznacza klasę temperatur. Dla najczęściej występujących chłodni są to wartości:

• A: od 0 do 12 ^°C
• B: od -10 do 12 ^°C
• C: od -20 do 12 ^°C
• D: ≥ 0 ^°C
• E: ≥ -10 ^°C
• F: ≥ -20 ^°C

Najczęściej występującym typem środka transportu używanego w transporcie żywności i towarów łatwo psujących się jest chłodnia wyposażona w agregat chłodniczy (F) ze wzmocnioną izolacją termiczną (R), czyli FRC.

Aby uzyskać, lub przedłużyć nadaną klasę środka transportu, musi on przejść przez badania certyfikacyjne. Głównym aspektem w klasyfikacji jest wartość globalnego współczynnika przenikalności ciepła K- dlatego badania składają się w przede wszystkim na pomiarze jego wartości rzeczywistej. Pełne badania przeprowadzane są specjalnej komorze termostatującej i trwają ok. 48 godzin.

Firma TT-THERMO KING Sp. z o.o., w porozumieniu z Instytutem Maszyn Roboczych i Pojazdów Samochodowych Politechniki Poznańskiej, przygotowuje pojazdy do badań (kompletacja dokumentacji, wstępna ocena, przegląd agregatu, koordynacja badań). W celu umówienia się w sprawie badań prosimy kontaktować się z pracownikami naszych Autoryzowanych Stacji Serwisowych.

» Powrót